Hee Allemaal!

Sorry, sorry, sorry voor iedereen die zo lang op mijn verhaaltje heeft gewacht. Ik was echt wel van plan om het eerder te doen, maar het kwam er gewoon niet van. In eerste instantie had ik bedacht om het in de tijd te doen tussen mijn ouders en Lars, maar toen werd ik ziek en had ik echt nergens energie voor, dus al helemaal niet voor het verhaal. En toen was het al zo lang geleden dat ik eigenlijk steeds meer tegen aan keek.. Wel een beetje dom, maar ik zal proberen om alsnog alles te vertellen wat ik heb meegemaakt in de afgelopen tijd. Alleen wat minder gedetailleerd, en als het niet uitgebreid genoeg is dan, ben ik over een week ook al weer thuis dus dan kan kunnen jullie mij alles weer vragen:)

Ik zal beginnen waar ik ben gebleven bij mijn vorige verhaal..
Vlak voordat mama en papa hier naar toe kwamen hebben we het voor elkaar gekregen om met een lege tank langs de weg te staan. We waren leuk aan het terug rijden van stage en we hadden het er nog over dat we misschien binnekort wel weer moesten tanken, de benzine meter die werkt namelijk de ene keer wel goed en de andere keer blijft hij gewoon op leeg staan. We waren er eigenlijk nog over aan het praten toen de auto opeens wel heel raar begon te stotteren en we hem dus maar snel langs de kant van de weg hebben gezet. De tank was dus echt leeg nu... Gelukkig waren we al best dichtbij een tankstation. Dus wij maar lopen.. Eenmaal bij het tankstation hebben we vol schaamte gevraagd om een jerrycan. Zij moesten wel lachen om het verhaal en we kregen er dus één mee. Wij weer terug met de jerrycan naar de auto, en daar hebben we dat kleine beetje in de auto gegooid en toen naar het tankstation gereden waar we de rest erbij konden tanken. We hebben er natuurlijk erg hard om gelachen, maar ik was heel blij dat het overdag was en we op een bekende plek dichtbij een tankstation waren.

En toen was het zover.. Mama, papa, Ank en Wiets kwamen hierheen:) Het was echt heel leuk om ze weer te zien! Ik heb natuurlijk heel veel leuke dingen met ze gedaan. Naar de mooie strandjes geweest, de christoffelberg beklommen, met dolfijnen gezwommen!, lekker uiteten geweest, gesnorkeld bij de tugboat, naar de shete boka's geweest en natuurlijk heerlijk gerelaxed in hun huis met zwembad en warme douche!
De christoffelberg was toch echt wel een zware beklimming. De berg is 375 meter hoog, maar ik had niet verwacht dat het pad zo steil omhoog zou gaan. Het was ook gewoon een natuurlijk pad, waar gewoon allemaal stenen en rotsen opliggen. Het laatste stuk moet je ook echt met handen en voeten beklimmen. Anders kom je niet boven. Het was zwaar, maar het uitzicht en het verkoelende windje was het zeker waard. Echt heel erg mooi! Vanaf dat punt kan je bijna heel Curacao zien.
Het dolfijnen zwemmen was echt helemaal geweldig! We waren echt driekwartier in het water met ze en we hebben allerlei kunstjes met ze gedaan en tussendoor mochten we ze steeds aaien. Heel bijzonder om de huid te voelen, want ik dacht altijd dat deze heel zacht zou zijn. Maar hij is juist best wel stug en hard. Wij hadden nog erg jonge dolfijnen, dus niet alles ging altijd meteen goed. Maar dat was ook niet zo erg, want dan konden we het vaker oefenen. Ik vond het echt een hele leuke ervaring, die ik niet snel meer zal vergeten!

De shete boka's waren ook nog steeds heel mooi! Ondetussen ben ik er vier keer geweest en elke keer weer heel anders doordat het water wat wilder of minder wild is. Echt indrukwekkend!:)

Na al deze leuke dingen moest ik weer afscheid van ze nemen. Dat was natuurlijk helemaal niet leuk! Het was al zo gewoon dat ze hier waren en nu moesten ze alweer gaan. Maar het was wel een fijn idee dat Lars een paar dagen later al kwam.

Op de dag dat ze weggingen voelde ik me al niet echt lekker, ik had pijn in mijn rug en was moe. Dinsdag was dit eigenlijk nog hetzelfde en had ik ook heel erge hoofdpijn. Ik dacht dat dit gewoon kwam doordat ik zo druk was de geweest in de dagen dat mam en pap hier waren, dus vond dat ik me niet aan moest stellen. Maar ook die twee dagen daarna voelde ik me echt nog niet goed en het voelde gewoon heel vreemd. Had het gevoel dat ik helemaal geen kracht in me spieren had en was echt heel erg moe. Ook had hoofdpijn en misselijk en echt nergens zin in. Ik ben smorgens wel naar stage geweest en smiddags heb ik de hele midagen geslapen. Dan kwam ik er even uit voor het eten en kon ik s avonds zo weer verder slapen tot de volgende morgen. Alleen donderdag avond kwam Guus Meeuwis en daarvoor gingen we uiteten met de ouders van Sylvia. Dus daar wilde ik natuurlijk wel heel graag bij zijn! Maar toen we daar nog niet zo lang zaten merkte ik al dat ik echt koorts had en toen heb ik dus maar even een paar paracettemollen genomen zodat ik de avond vol kon houden. Toen het eenmaal begon, merkte ik er ook niks meer van. Het was echt super leuk! We stonden helemaal vooran, en hier staan er ook niet van die dranghekken nog vijf meter voor het podium. We stonden echt tegen het podium aan. Het was erg gezellig en een super leuke sfeer!
De dag erna dacht ik eerst dat het ook weer wat beter ging, maar halverwege de dag kreeg ik hele rare uitslag en dit had ik zaterdag nog steeds. Ik ben toen toch maar naar de dokter gegaan en die zei meteen dat het Dengue was. Dat is een ziekte die je kan krijgen van muggen. Ik had alleen maar van die ziekte gehoord in een hele erge variant, dus ik dacht echt dat het niet kon. Maar blijkbaar komt het bij iedereen anders tot uiting. En heb ik dus wel geluk gehad!:) Want in de ergste gevallen kan je er longontsteking, hersenvliesontsteking en nog meer enge dingen aan overhouden. Dat heb ik dus gelukkig allemaal niet gehad. Het gaat nu ook allemaal wel weer goed, alleen soms heb ik het idee dat ik nog veel sneller moe ben. De buurvrouw kwam met een heel opbeurend bericht, dat die moeheid meestal wel een paar maanden nog blijft! Dus daar zit ik waarschijnlijk nog wel even mee.

Toen ik me net weer een beetje beter voelde, kwam Lars hier:) En daar ging ik me natuurlijk nog veel beter van voelen:) De tweede avond dat Lars hier was kwam die storm Thomas hier langs. Het onweerde echt zo hard!! Als er een donder kwam, trilde de hele grond zo ongeveer mee. Het was ook ingeslagen hier valkbij in zo'n elektriciteitspaal, en toen ging het nog veel harder. Ook regende het keihard en echt aan één stuk door. Maar ik woon gelukkig op een hoog punt van de stad, dus wij hebben niet echt overlast gehad van al die regen. Maar volgens mij hebben jullie het allemaal wel op tv gezien hoe erg het op sommige plaatsen is geweest. Daardoor konden we de dinsdag dus bijna niks doen, want half Curacao stond onder water. Maar de dagen daarna hebben we heel veel leuke dingen gedaan! We hebben op de hele westkant van het eiland rondgereden en daar alle strandjes bekeken, zelfs strandjes waar ik nog niet eerder was geweest! Verder zijn we naar de struisvogelfarm geweest, ook al was ik hier voor de tweede keer, het was nog steeds leuk om die beesten te zien en natuurlijk om ze te voeren. Ook zijn we samen de christoffelberg nog een keer opgelopen. Alleen door alle regen die er was gevallen, was het pad nu een stuk slechter dan de vorige keer. Dus de terugweg vond ik nu wel heel erg vermoeiend, want je moest constant opletten dat je niet uit zou glijden. Maar het uitzicht was wederom heel erg mooi!
We zijn ook samen naar Klein Curacao geweest. Alleen toen we daar na 2 uur varen waren aangekomen, wilden ze bijna weer terug gaan. Door de storm Thomas was de wind ook gedraaid, waardoor de zee nu wild was aan de verkeerde kant van het eiland. Dus aan de kant waar wij met een motorbootje naar het strand moesten, waren heel erg veel hoge golven en dat vonden ze wel gevaarlijk. Ze hadden besloten om eerst te gaan ontbijten op de boot en het daarna te bekijken.
Uiteindelijk vonden ze het toch wel veilig genoeg en zijn we allemaal op het eiland gegaan. Het was wel heel erg jammer van de golven, want normaal gesproken kan je daar heel goed snorkelen en heb je een hele grote kans om schildpadden te zien zwemmen. Maar door de golven werd al dat zand omhoog gespoeld en daardoor werd het dus heel wazig onder water. Verder hadden we gelukkig wel heel erg mooi weer en hebben we de bekende vuurtoren het scheepswrak bekeken die op het eiland liggen. Dat is ook zo ongeveer het enige wat er op staat en nog wat verlaten huisjes van schippers, want het is een onbewoond eiland. Het was echt een leuke dag, en zelfs ik ben die dag nog verbrand!
Verder zijn we samen ook lekker uiteten geweest en heerlijk gerelaxed op mooie strandjes. Maar ook daar was de zee heel ruw, doordat de wind nog steeds gedraaid was. Dat was wel jammer.

Maar na bijna 2 weken samen genieten van dit mooie eiland kwam toch echt het moment dat hij weer weg moest. Het moment op het vliegeveld was echt verschrikkelijk. Om hem weer in zijn eentje weg te zien gaan.

Maar ik moest me er snel weer overheen zetten, want 's avonds gingen we alweer naar Mambo. Daar kwam Ricky Rivaro, niet echt mijn muziekstijl, maar Lucia is er helemaal gek van dus zijn wij maar meegegaan. Het was best leuk voor zo'n avond, maar dat was ook wel weer even genoeg.

Sinds dat Lars weg was gegaan heeft het heel veel geregend. Ik weet niet meer precies hoeveel dagen, maar volgens mij wel bijna de hele week aan een stuk door. Daardoor kwamen er natuurlijk weer heel veel problemen overal met wateroverlast. Curacao is echt niet op de regen voorbereidt. We hebben toen in het weekend maar iets voor binnen opgezocht. We zijn naar de bioscoop geweest en naar het Kura Hulanda museum geweest. Dat is een museum die gaat over de slaventijd hier vroeger op Curacao. Een paar dagen later ben samen met drie huisgenoten naar de premiere van Harry Potter geweest. Het was wel een mooie, spannende en leuke film. Maar de film was helemaal in het engels en ik had de afgelopen drie films al niet meer gezien en de boeken niet gelezen, dus daarom was het soms wel lastig om te volgen. Dus ik heb me voorgenomen dat ik hem in Nederland nog wel een keer wil zien.
Ik was nog vergeten te vertellen, dat we ondertussen weer drie nieuwe huisgenoten hebben. Twee andere meiden, Siegrid en Marjolein. Die zijn er allebei nu al even. De één een maand en de ander bijna anderhalve maand. Dus de laatste tijd doen we dus veel dingen met z'n vijven. Erg leuk en gezellig!! En na onze sinterklaasviering stond er opeens nog een nieuwe huisgenoot op de stoep. Hij had op het vliegveld pas gebeld en daarom wisten wij er niks van. Dus dat was allemaal een beetje onverwachts. Het is een jongen, Gorden.

Zaterdag 20 november is sinterklaas ook hier aangekomen. Hij kwam op een sleepboot binnen varen, dus dat was wel jammer. Wij hadden minstens net zo'n mooie stoomboot verwacht als in Nederland. Maar het was wel heel erg leuk om Sinterklaas aan te zien komen in de warmte. Het was een wit gesminkte donkere Sinterklaas, dus daardoor zag hij er echt een beetje grau uit. Toen hij aan kwam lopen naar het plein toe liepen er eerst allemaal verklede figuren vooraan en allemaal verschillende clowns. Dat vond ik echt een hele aparte combinatie. Sinterklaas met clowns. En het viel mij op dat de pieten helemaal geen pepernoten hadden en ze hadden bijna geen aandacht voor de kinderen. Tenminste op een heel andere manier dan in Nederland. Het was dus heel anders dan in Nederland, maar wel echt leuk om een keer mee te maken.

Mijn oom en tante, tante en twee vriendinnen van hun, waren de 17e hier ook aangekomen. Ook met hun heb ik natuurlijk weer wat leuke dingen gedaan. Een paar keer lekker uiteten geweest en naar een strandjes. Ik ben ook een hele dag met hun mee geweest, we zijn toen naar de Aloë Vera geweest en naar een mooi strand. De Aloë Veran is echt iets van hier. Bijna iedereen heeft er hier een plant van in de tuin staan en ze zien het echt als wondermiddel. Er zit ook een winkel bij met allemaal producten van de Aloë. Allemaal leuke en lekkere spulletjes.
Verder kon ik ook in huis weer lekker relaxen met een zwembad en een warme douche, daar moest ik natuurlijk wel weer even van genieten. Maar na 10 dagen was hun vakantie ook weer voorbij en gingen zij ook weer terug naar Nederland. Het was al wat minder raar dat zij weggingen, want ik was er vanaf toen ook nog maar drie weken.

En vanaf toen is de tijd eigenlijk ook gevlogen. Toch hebben we nog wel veel leuke dingen gedaan. We hebben hier in huis met alle huisgenoten Sinterklaas gevierd. Het bekende dobbelspel, wat heel erg gezellig was. Daarna zijn we met een huisgenoot mee geweest naar een Salsa feest. Dat is helemaal haar passie, dus dat moesten we toch even een keer meemaken. De rest van de week heeft het weer eens heel veel geregend. Voor mijn gevoel begon ik zelfs alweer een beetje wit te worden. Maar afgelopen weekend ben ik gelukkig alweer een beetje bij gekleurd, want toen zijn we met z'n vieren naar Bonaire geweest!!!

We zaten daar in een appartement met een zwembad. Echt heerlijk.. We hadden ook een auto erbij en daar hebben we natuurlijk het hele eiland mee over gereden. Het is echt een heel ander eiland dan Curaco. Veel rustiger en veel meer blanke mensen. Terwij het wel een stuk minder toeristisch is, want het enige wat me wel een beetje tegenviel was dat er niet echt hele mooie stranden waren. Bijna overal is het strand, aangespoeld koraal. Maar verder is het echt een heel erg mooi eiland. Het water is heel erg helder en daardoor heel erg blauw. We hebben ook heel veel mooie vissen gezien met snorkelen. En we hebben het hele weekend eigenlijk heel erg mooi weer gehad! Gelukkig! We hebben echt genoten van ons weekendje 'vakantie'.

Dit waren alle leuke dingen die ik de afgelopen twee maanden heb gedaan. En nu zal ik nog een stukje vertellen van stage van de afgelopen twee maanden.

Het is eigenlijk gewoon z'n gang gegaan. Sylvia en ik zijn vanaf november onze eigen kinderen gaan doen. Dat wil zeggen dat we de de therapie apart van elkaar geven en bij elkaar observeren en dan dus feedback geven. Verder ging de taal steeds een beetje makkelijker en soms had ik het hele papier niet meer nodig en kon ik de uitleg zo geven. Dat was wel echt leuk dat de kinderen het dan ook nog begrepen. En daardoor werd het contact ook steeds wat makkelijker. En op het moment dat ik het dus een beetje begon te lopen moesten we al beginnen met afscheid nemen. We hebben met alle kinderen de laatste les spelletjes met de Wii gespeeld. Echt leuk om te zien wat de reactie was van sommigen. Er zit zo'n groot verschil tussen. Een aantal hebben ook gewoon een Wii thuis en anderen hebben hem echt nog nooit gezien en hebben dus ook geen idee hoe je het bedient. We hebben ook met alle kinderen een foto gemaakt, zodat we ze niet zomaar gaan vergeten.
Sinterklaas is op school ook langs geweest. Dit was wel gewoon een blanke, maar weer waren de zwarte pieten een beetje saai. Ze deden bijna niks op de kinderen uit en twee liepen er zelfs met een chagrijnig gezicht rond. Wij hebben ook nog een acro showtje met drie kinderen gedaan voor Sinterklaas. De kinderen waren een beetje zenuwachtig, maar het ging wel heel goed!! Ook kregen ze allemaal een heel erg leuk een groot kado!
Gisteren was onze één na laatste dag en hadden ze kerstviering. Ook weer heel leuk natuurlijk. Het was mooi versiert en een leuke sfeer. Het was wel gewoon onder schooltijd en dus overdag. Alle kinderen lieten een stukje zien en daarna gingen we met z'n allen eten. Het tussendoortje was onze traktatie. Wij hadden voor de kinderen hollandse stokjes gemaakt. Een stokje met een stukje kaas, een augurkje, een worstje, druifje en een spekje. En voor de leraren hadden we cake van de buurvrouw. Echt hele lekkere wortelcake. De kinderen en de leraren waren ook helemaal enthousiast over de traktatie dus dat was leuk! We hebben de beoordeling van onze stage ook gehad, en het is een 7,5:) Wel goed dus! Vandaag was onze allerlaatste dag. Afscheid genomen van iedereen en nog een leuk kado gegeven en gekregen. We hebben een hele mooie engel gegeven van drijfhout, omdat wij vinden dat ze engelenwerk doen. En ik heb een leuke dolfijn en zelfgemaakte oorbellen door een leerling van de school, gekregen.

Ik ben hier nu nog nog maar een paar dagen, maar vond dat ik toch echt nog even een verhaal moest schrijven. Het is wel lang geworden, maar heb natuurlijk ook veel meegemaakt de afgelopen twee maanden!! Het idee om hier weer weg te gaan is wel echt raar. Want dit is toch een beetje mijn thuis nu. En je laat dit nu toch achter met het idee dat je hier waarschijnlijk niet meer terug zal komen, tenminste niet meer in deze situatie. En het leven is hier zo heerlijk rustig en relaxed. Maar aan de andere kant heb ik ook wel echt heel veel zin om weer naar huis te gaan. En weer met mijn drukke leventje te beginnen. De afgelopen weken begon het gemis naar veel dingen ook wel te komen. Bijvoorbeeld het gewoon rond kunnen fietsen, een lekkere bank om op te zitten en een heerlijk warme douche!! En natuurlijk heb ik heel veel zin om jullie allemaal weer te zien en om mijn hond weer een knuffel te kunnen geven! Nog een paar dagen wachten en dan kan het allemaal weer!

Voor de laatste keer, heel veel liefs van het zonnige en vooral warme Curacao,

Laura